هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به ستایش عشق و دل‌بستگی به معشوق می‌پردازد. شاعر عشق را مذهب عاشقان می‌داند و تأکید می‌کند که دیدار یار، تنها چیزی است که عاشقان را زنده نگه می‌دارد. همچنین، از اسارت دل در دام عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که به جای گوش دادن به موعظه‌ها، به تجربه‌های عاشقانه توجه شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج‌های عشق و اسارت دل ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

شماره ۲۷۲ - قبله ی عشاق طاق ابروی یار است و بس

قبله ی عشاق طاق ابروی یار است و بس
مذهب این دلدادگان را عشق دلدار است و بس ۱

هر کسی باشد بذوقی زنده و عشاق را
آنچه دارد زنده ذوق دیدن یار است و بس ۲

خواهی ار دیدار او را دیدهٔ خودبین به بند
زانکه گر خود را نبینی او پدیدار است و بس ۳

هر کجا باشد دلی در دام او باشد اسیر
نی دل من در خم زلفش گرفتار است و بس ۴

گر دلت در سینه گم شد بر کسی تهمت مبند
بردن دل کار آن دلدار عیار است و بس ۵

پند پیر میکشان بشنو که آن قولست و فعل
وعظ واعظ کم شنو کان محض گفتار است و بس ۶

گر ترا باشد به عالم پیشه ها و کارها
فرصتت بادا که ما را عاشقی کار است و بس ۷

تا به آن بیگانه پرور آشنا گشتم صغیر
آنچه بر من میرسد زانشوخ آزار است و بس ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - دل برگرفته ایم از این خلق بوالهوس
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - خبر عشق ز هر دل بهوا بسته مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.