شماره ۲۸۱ - در خمر طرهٔ طرار کمند اندازش

در خمر طرهٔ طرار کمند اندازش
دل چنان رفت که در خواب ندیدم بازش ۱

خواهی ار حال من و یار بدانی اینست
او بخون پیکر من میکشد و من نازش ۲

چرخ را بیضه وش آورده بزیر پر خویش
مرغ دل تا بهوای تو بود پروازش ۳

هست تفسیر شکر خندهٔی از لعل لبت
میرود هر سخن از عیسی و از اعجازش ۴

جام جم گیر بکف تا بتو گردد معلوم
که چه انجام جهانست و چه بود آغازش ۵

رازها بس به بر پیر مغانست ولی
تا بدو سر ندهی پی نبری بر رازش ۶

سخن عشق بود آتش سوزان آری
نتوان کرد بهر خام طمع ابرازش ۷

گوشهٔ معرفت آباد خموشی جایی است
کانکه شد ساکن آن هست ملک دمسازش ۸

نی صغیر است که گوید سخن اینگونه بلی
نائی است آنکه تو از نی شنوی آوازش ۹