هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، توصیفی زیبا و پراحساس از معشوق و ویژگیهای ظاهری و رفتاری او ارائه میدهد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گیسوی بلند، خال سیاه، لب شیرین و چشمان آهوگونه، زیبایی معشوق را ستایش کرده و از احساسات خود نسبت به او سخن میگوید. همچنین، در ابیاتی از حسادت دیگران و نگرانی برای معشوق نیز یاد شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و تشبیهات پیچیدهٔ شعر ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.
شماره ۲۸۰ - در گردنش آویخته گیسوی بلندش
در گردنش آویخته گیسوی بلندش
یا گردن خورشید درآمد بکمندش ۱
رخ آتش و آن خال سیاه است سپندش
تا آنکه حسودان نرسانند گزندش ۲
شکرستان لبش رسته خط از مشک
یا ریخته آن قند دهان مور بقندش ۳
دارم عجب ای دل که بدین کوتهی بخت
خواهی ببری راه به بالای بلندش ۴
بر کشتهٔ من گر ز وفا اسب بتازد
بر دیده خود جای دهم سم سمندش ۵
نی از دل من یافته تعلیم که باشد
این گونه به فریاد و فغان بند به بندش ۶
بر کف سر و جان راز پی هدیه گرفتم
یارب سببی تا فتد این هدیه پسندش ۷
میخواست کند صید صغیر آهوی چشمش
زلف سیهش دید و خود افتاد به بندش ۸
یا گردن خورشید درآمد بکمندش ۱
رخ آتش و آن خال سیاه است سپندش
تا آنکه حسودان نرسانند گزندش ۲
شکرستان لبش رسته خط از مشک
یا ریخته آن قند دهان مور بقندش ۳
دارم عجب ای دل که بدین کوتهی بخت
خواهی ببری راه به بالای بلندش ۴
بر کشتهٔ من گر ز وفا اسب بتازد
بر دیده خود جای دهم سم سمندش ۵
نی از دل من یافته تعلیم که باشد
این گونه به فریاد و فغان بند به بندش ۶
بر کف سر و جان راز پی هدیه گرفتم
یارب سببی تا فتد این هدیه پسندش ۷
میخواست کند صید صغیر آهوی چشمش
زلف سیهش دید و خود افتاد به بندش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - کسی که سرمه نکرد از غبار رهگذرش
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - در خمر طرهٔ طرار کمند اندازش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.