هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و غنایی، با زبانی زیبا و تصاویر شاعرانه، به ستایش معشوق الهی و جمال او میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند خورشید، ماه و نور، به توصیف رخسار معشوق پرداخته و او را پناهگاه عالمیان میداند. در ادامه، با اشاره به پیامبران و اولیای الهی، از جام عشق سخن میگوید و در پایان، با یادآوری مرگ و بیتفاوتی آن به جایگاه دنیوی انسان، بر بیاعتباری دنیا تأکید میکند.
رده سنی:
12+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و تصاویر شاعرانه نیاز به درک و تجربه بیشتری دارند.
شماره ۲۸۹ - ای بندهٔ رخسار تو خورشید مشعشع
ای بندهٔ رخسار تو خورشید مشعشع
وی لمعهٔی از نور رخت ماه ملمع ۱
دیدار تو بر دل در رحمت بگشاید
ای نور خدا را رخ زیبای تو مطلع ۲
برقع برخ افکندی وزآن روی چو آتش
در حیرتم از اینکه نسوزد ز چه برقع ۳
هر کس بمقامی است پناهنده و ما را
درگاه تو باشد بجهان ملجأ و مرجع ۴
آن جام بنازم که از آن باده کشانند
داود و خلیل و خضر و موسی و یوشع ۵
آندم که درآید اجل از در چه تفاوت
در گوشه ویران بود و تخت مرصع ۶
چون با کفن افتد همه را کار صغیرا
چه جامه شاهانه و چه دلق مرقع ۷
وی لمعهٔی از نور رخت ماه ملمع ۱
دیدار تو بر دل در رحمت بگشاید
ای نور خدا را رخ زیبای تو مطلع ۲
برقع برخ افکندی وزآن روی چو آتش
در حیرتم از اینکه نسوزد ز چه برقع ۳
هر کس بمقامی است پناهنده و ما را
درگاه تو باشد بجهان ملجأ و مرجع ۴
آن جام بنازم که از آن باده کشانند
داود و خلیل و خضر و موسی و یوشع ۵
آندم که درآید اجل از در چه تفاوت
در گوشه ویران بود و تخت مرصع ۶
چون با کفن افتد همه را کار صغیرا
چه جامه شاهانه و چه دلق مرقع ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - شکر میریزد از دیوان حافظ
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - صد شکر فارغم ز تماشای باغ و راغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.