شماره ۳۱۰ - به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم

به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم
تجلیات جمال نگار می‌بینم ۱

گذشت آن که یکی را هزار می‌دیدم
کنون یکی نگرم گر هزار می‌بینم ۲

خیال یار مرا تا که در کنار‌ آمد
مراد هر دو جهان در کنار می‌بینم ۳

از آندمم که خداوند چشم گل بین داد
صفای برگ گل از نوک خار می‌بینم ۴

از آن زمان که دلم ترک روزگار گرفت
به کام دل همه ی روزگار می بینم ۵

غبار میکده را چون بدیدگان نکشم
که نور دیدهٔ خود زین غبار می‌بینم ۶

کسی که خلق جهانش نهفته میجویند
بجان دوست منش آشکار می‌بینم ۷

صغیر این همه و صدهزار از این افزون
ز لطف حیدر دلدل سوار می‌بینم ۸