هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق عمیق خود به معشوقه‌ای زیبا و فریبنده می‌گوید که تمام تعلقات دنیوی را برای او رها کرده است. او از روزهای سیاه و حال پریشان خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از خانواده زاهد خود بریده و به دوستداران شراب پیوسته است. در نهایت، شاعر اعلام می‌کند که دل به علی و عترت اطهار بسته و از دنیا و اهل آن روی گردانده است.
رده سنی: 18+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند شراب و رهایی از تعلقات دنیوی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۱۲ - تا دل به مهر آن بت عیار بسته‌ام

تا دل به مهر آن بت عیار بسته‌ام
از هر دو کون دیده بیکبار بسته‌ام ۱

عشق بتی فتاده چنان در سرم که دست
از کیش خود کشیده و زنار بسته‌ام ۲

روزم سیاه و حال پریشان بود مدام
زاندم که دل به طرهٔ دلدار بسته‌ام ۳

از خاندان زاهد خود بین بریده‌ام
الفت به خانوادهٔ خمار بسته‌ام ۴

خارم و لیک آب بقا میخورم همی
تا خویش را به آن گل بیخار بسته‌ام ۵

ارزان جهان باهل جهان من از این سرا
عزم دیار کرده‌ام و بار بسته‌ام ۶

هر کس صغیر دل بکسی بسته است و من
دل بر علی و عترت اطهار بسته‌ام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - همیشه موی تو در پیچ و تاب می‌بینم
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - ای قبلهٔ جان ما چو بکوی تو رسیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.