شماره ۳۲۴ - اگر جدا کنی از تیغ بند از بندم

اگر جدا کنی از تیغ بند از بندم
به تیغ دیگرت ای دوست آرزومندم ۱

غم ترا فلک آزار من گمان دارد
ولی بجان تو من با غم تو خرسندم ۲

سزد فزون شود از غیر من بمن جورت
سزای اینکه ز غیر تو مهر بر کندم ۳

مرا ز خاک پس از مرگ نی شکر روید
اگر تو کام دهی زان لب شکر خندم ۴

سمند خویش پی صید من چه می‌تازی
که من بدام تو خود صید بسته دربندم ۵

دلم کند ز جنون منع عاقلان در من
چه حالتست که دیوانه میدهد پندم ۶

صغیر بندهٔ عشقم بسخت پیوندی
که سست کرد ز خلق زمانه پیوندم ۷