شماره ۳۴۲ - کرده عشق تو چنان بیخبر و بی خویشم

کرده عشق تو چنان بیخبر و بی خویشم
که به غیر از تو دگر هیچ نمی‌اندیشم ۱

گرم از نوش نوازی ورم از نیش زنی
هم بنوش تو ز جان مایل و هم بر نیشم ۲

گر من‌امید عنایت ز تو دارم شاید
تو شه مملکت حسنی و من درویشم ۳

مذهب عشق بنازم که به یکباره نمود
فارغ از هر روش و بی خبر از هر کیشم ۴

کرد فارغ طلب وصل تو از هر کارم
ساخت بیگانه غم عشق تو از هر خویشم ۵

در جنون من و مجنون بود ار فرق اینست
که در این راه دو صد مرحله از وی پیشم ۶

لب آن شوخ شکرخند نباتی است صغیر
که نمک ریخته داغش بدرون ریشم ۷