شماره ۴۱۶ - دمی که پرده ز رخسار خود براندازی

دمی که پرده ز رخسار خود براندازی
ز روی خود مه و خورشید را خجل‌سازی ۱

بپردهٔی و دل از کف بری چه خواهی کرد
دمی که پرده ز رخسار خود براندازی ۲

نه خون دل خورم‌ام روز با خیال لبت
که سالهاست که با جان خود کنم بازی ۳

ز بند بند من آید نوا که در چنگت
فتاده‌ام چو نی و از لبم تو ننوازی ۴

زمانه نسبت قد تو را چو داد بسرو
برای سرو شد این مایهٔ سرافرازی ۵

بناز بر همه عالم که با چنین صورت
رواست هر قدر ای نازنین بخود نازی ۶

هوای وصل تو چون در سر صغیر افتاد
بسوخت بال و پرش زین بلند پروازی ۷