شمارهٔ ۶۷ - تاریخ سنهٔ مجاعه

ورود عید که غم می زدود از دلها
کنون فزاید ما را به غم غم دیگر ۱

چگونه عیدی عیدی که جای جامهٔ عید
نمود دست اجل خلق را کفن در بر ۲

چگونه عیدی، عیدی چنان گران مقدم
که هیچ نیست ز یاران عید پار اثر ۳

خلاصه آمدن عید در چنین ایام
همی به دردسر افزاید و به خون جگر ۴

بدان نماید این عید‌ آمدن که تو خود
گرسنه باشی و مهمان درآیدت از در ۵

گذشت و می گذرد سالی آنچنان بر خلق
که نیست چرخ کهن سال را چو آن به نظر ۶

چگونه سالی سالی که گوئیا گندم
شده است نهی بر اولاد بوالبشر چو پدر ۷

و یا که خورد چو او در بهشت گندم را
کنون کشند به دنیا ز نسل او کیفر ۸

چگونه قحطی قحطی که لاله رویان را
قرین برگ خزان گشت عارض احمر ۹

چگونه قحطی قحطی که مجمع عشاق
ز هم نموده پریشان چو طرهٔ دلبر ۱۰

چگونه قحطی قحطی که از تهی دستی
بر دهن می‌بنهادند می‌کشان ساغر ۱۱

هزار و سیصد و سی بود و شش پس از هجرت
صغیر کرد رقم این قضیه بر دفتر ۱۲