هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر (صائب) در خواب ظاهر میشود و درباره هویت و جایگاه خود صحبت میکند. او ابتدا از زادگاه خود (اصفهان) میگوید، اما سپس تأکید میکند که محدود به مکان خاصی نیست و به عنوان یک خورشید آسمانی، در همه جهان حضور دارد. در پایان، او خود را نه متعلق به تبریز یا اصفهان، بلکه متعلق به تمام جهان معرفی میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «خورشید آسمانم» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شمارهٔ ۲ - قطعه در تعریف شاعر نامی شیرینسخن صائب
در خواب گشت صائب ظاهر به چشم جانم
با طلعتی که وصفش گفتن نمی توانم ۱
گفتم که اهل تبریز یا اهل اصفهانی
خود حل این معما فرمای تا بدانم ۲
گفتا که زادگاهم هست اصفهان بتحقیق
و اکنون چو گنج مدفون در خاک اصفهانم ۳
اما به آب و خاکم نسبت مده که دیگر
من نیستم زمینی خورشید آسمانم ۴
اندر جهان نباشد جائی که من نباشم
تبریز و اصفهان چیست من صائب جهانم ۵
با طلعتی که وصفش گفتن نمی توانم ۱
گفتم که اهل تبریز یا اهل اصفهانی
خود حل این معما فرمای تا بدانم ۲
گفتا که زادگاهم هست اصفهان بتحقیق
و اکنون چو گنج مدفون در خاک اصفهانم ۳
اما به آب و خاکم نسبت مده که دیگر
من نیستم زمینی خورشید آسمانم ۴
اندر جهان نباشد جائی که من نباشم
تبریز و اصفهان چیست من صائب جهانم ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
