هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از نالههایش میگوید که به جایی رسیدهاند که حتی حیوانات مانند آهو به آن عادت کردهاند. او از جام دوستی و بزم عشق مینویسد که تا ته شیشه ریخته شده است. همچنین، از آتشین بودن نالههایش و اسیر شدن دلش در سلسلهای از عشق و رنج سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و رنجهای عمیق احساسی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
که خو گرفته به مجنون و شان غزاله ما ۱
به اهل بزم چنان جام دوستی پر داد
که ریخت لای ته شیشه در پیاله ما ۲
به گرد خوان بلا از هجوم آه، چو شمع
گره شود به گلو آتشین نواله ما ۳
جو نافه شد دل ما، بس که بود چون میلی
اسیر سلسه عنبرین غزاله ما ۴
که خو گرفته به مجنون و شان غزاله ما ۱
به اهل بزم چنان جام دوستی پر داد
که ریخت لای ته شیشه در پیاله ما ۲
به گرد خوان بلا از هجوم آه، چو شمع
گره شود به گلو آتشین نواله ما ۳
جو نافه شد دل ما، بس که بود چون میلی
اسیر سلسه عنبرین غزاله ما ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - منم و دل خرابی، به تو می سپارم او را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
