هوش مصنوعی:
شاعر از ساقی میخواهد که می را مانند لاله در پیاله بریزد و زیبایی آن را به نمایش بگذارد. سپس به توصیف معشوق میپردازد که با زلفهایش مانند کمند، غزال را به دام میاندازد. در ادامه از دل شکسته و جفای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی با وجود غم و تلخی، از صبر و وفا سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۷ - ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
چون لاله برفروز جمال پیاله را ۱
سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شود
گر با کمند زلف بگیرد غزاله را ۲
دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورق
بینی پر از حدیث وفا آن رساله را ۳
بر خوان غم چو میلیام از صبر تلخکام
وز بیم جان فرو نبرم این نواله را ۴
چون لاله برفروز جمال پیاله را ۱
سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شود
گر با کمند زلف بگیرد غزاله را ۲
دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورق
بینی پر از حدیث وفا آن رساله را ۳
بر خوان غم چو میلیام از صبر تلخکام
وز بیم جان فرو نبرم این نواله را ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
