هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد دوری از معشوق و رنجهای عاشقانه میگوید. او از دلهایی که هر لحظه به سویی میگرایند و عشقهای گذرا شکایت دارد. همچنین، به مقایسه خود با مجنون پرداخته و بیان میکند که مانند او اسیر یک عشق واقعی است و به دنبال معشوقی دیگر نمیرود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اشارات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۴ - هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشت
هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشت
هر دم غم دیگر ز جفاجوی دگر داشت ۱
دور از تو دل بوالهوس از بهر فریبم
هر دم به میان حرف پری روی دگر داشت ۲
میخواره من دوش کجا بود که هر دم
دل در طلبش رو به سر کوی دگر داشت ۳
بودم خجل از بیخودی خویش به بزمش
هرچند که آن یار، نظر سوی دگر داشت ۴
خرسند چو مجنون نشد از طرفه غزالان
میلی که سر اندر پی آهوی دگر داشت ۵
هر دم غم دیگر ز جفاجوی دگر داشت ۱
دور از تو دل بوالهوس از بهر فریبم
هر دم به میان حرف پری روی دگر داشت ۲
میخواره من دوش کجا بود که هر دم
دل در طلبش رو به سر کوی دگر داشت ۳
بودم خجل از بیخودی خویش به بزمش
هرچند که آن یار، نظر سوی دگر داشت ۴
خرسند چو مجنون نشد از طرفه غزالان
میلی که سر اندر پی آهوی دگر داشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.