هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از حال و هوای یک شب مینالد که در بزمی بوده و معشوقهاش لبهایی شرابآلوده داشته. او از بدگویانی میگوید که طعنهها و عتابهایشان را به او نسبت دادهاند. همچنین، از مستی و بیحجابی معشوقه در چمن یاد میکند و از اضطراب و تردید خود در مورد حرفهای او سخن میگوید. در پایان، از تیغ گلگون معشوقه پرسش میکند که آیا این رنگ از انعکاس لباس اوست یا از خون.
رده سنی:
16+
محتوا شامل موضوعاتی مانند شراب، مستی، و عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، برخی از مفاهیم و احساسات بیانشده نیاز به درک عمیقتری از زندگی و روابط انسانی دارند.
شماره ۹۱ - دوش در بزم که لبهایت شرابآلوده بود؟
دوش در بزم که لبهایت شرابآلوده بود؟
کز خمارش صبحدم چشم تو خوابآلوده بود ۱
باز بدگویان چه گفتند از من بیکس، که دوش
هرچه گفتی طعنهآمیز و عتابآلوده بود ۲
میزدی در باغ بر گل طعنهٔ تردامنی
با وجود آنکه لبهایت شرابآلوده بود ۳
با حریفان در چمن میگشت مست و بیحجاب
آنکه عمری همچو شاخ گل حجابآلوده بود ۴
حرف او میگفت چون همدم پی تسکین من
بدگمان گشتم که حرفش اضطرابآلوده بود ۵
بود گلگون تیغش از عکس قبای آل او؟
یا ز خون میلی مست خراب، آلوده بود ۶
کز خمارش صبحدم چشم تو خوابآلوده بود ۱
باز بدگویان چه گفتند از من بیکس، که دوش
هرچه گفتی طعنهآمیز و عتابآلوده بود ۲
میزدی در باغ بر گل طعنهٔ تردامنی
با وجود آنکه لبهایت شرابآلوده بود ۳
با حریفان در چمن میگشت مست و بیحجاب
آنکه عمری همچو شاخ گل حجابآلوده بود ۴
حرف او میگفت چون همدم پی تسکین من
بدگمان گشتم که حرفش اضطرابآلوده بود ۵
بود گلگون تیغش از عکس قبای آل او؟
یا ز خون میلی مست خراب، آلوده بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - کو بخت آنکه یار شکایت ز من کند
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - رازم فسانه از نگه عاشقانه شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.