هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و مستی و اضطراب ناشی از آن سخن میگوید. او از نشانههای مختلفی مانند چشمان خوابآلود، سخنان عتابآمیز و نگاههای پنهانکارانه، به احساسات و اضطراب معشوق پی میبرد. همچنین، اشارهای به حضور یک مدعی و ترس از افشا شدن رابطه وجود دارد. در پایان، شاعر از حضور میلی بیپا و سر در خرابات سخن میگوید که نشاندهندهی حالت مستی و بیخودی است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیمی مانند عشق، اضطراب و اشارههایی به شراب و مستی است که برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۱۰۷ - مستی از لعل شراب آلود او معلوم شد
مستی از لعل شراب آلود او معلوم شد
وز خمار چشم خواب آلود او معلوم شد ۱
بدگمان، با دیگری دارد گمان عشق من
از سخنهای عتاب آلود او معلوم شد ۲
کرده او را اضطرابم آگه از عشق نهان
از نگههای حجاب آلود او معلوم شد ۳
داشت بیم از مدّعی، چون بود با من در سخن
از حدیث اضطراب آلود او معلوم شد ۴
از خرابات آمد امشب میلی بی پا و سر
از سراپای شراب آلود او معلوم شد ۵
وز خمار چشم خواب آلود او معلوم شد ۱
بدگمان، با دیگری دارد گمان عشق من
از سخنهای عتاب آلود او معلوم شد ۲
کرده او را اضطرابم آگه از عشق نهان
از نگههای حجاب آلود او معلوم شد ۳
داشت بیم از مدّعی، چون بود با من در سخن
از حدیث اضطراب آلود او معلوم شد ۴
از خرابات آمد امشب میلی بی پا و سر
از سراپای شراب آلود او معلوم شد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - بس که در خاطر قرار بیوفایی میدهد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ میبارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.