شماره ۱۱۵ - هر دشمنیی که بخت بد کرد

هر دشمنیی که بخت بد کرد
عشق تو هم آمد و مدد کرد ۱

دیوانگی دلم یقین شد
زان روز که دعوی خرد کرد ۲

بدخواه، متاع دوستی را
سرمایهٔ کینه وحسد کرد ۳

آخر بخرید بنده‌ای را
کاوّل به هزار عیب، رد کرد ۴

ای مرگ برو که غمزهٔ او
تا آمدن تو، کار خود کرد ۵

در خواب ندیده بود میلی
آسودگیی که در لحد کرد ۶