شماره ۱۱۸ - بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند

بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند
خیزدم از پی تعظیم و دگر ننشیند ۱

گر نشیند بر من، سوزدم از دلگیری
گه فزاید به دلم حسرت، اگر ننشیند ۲

بس که هر دم به فریب از رده دیگر گذری
هیچ کس بر سر راه تو دگر ننشیند ۳

قاصد از ناکسی‌ام کرد فراموش مرا
دل همان به که به امّید خبر ننشیند ۴

تا کسی پی نبرد کو نگذشته‌ست هنوز
کاش میلی به سر راهگذر ننشیند ۵