شماره ۱۲۰ - دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد

دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد
این سیه روز ندانم چه به جانم دارد ۱

عشق پنهان کنم و هر که به سویم نگرد
دل تپد، کاین خبر از سوز نهانم دارد ۲

این چنین پرده برانداز که او را دیدم
عنقریب است که رسوای جهانم دارد ۳

تا نیاید به زبان، آنچه به دل دارم ازو
چشم افسونگر او بسته زبانم دارد ۴

من دلخسته که لب تشنه شمشیر توام
گر همه آب حیات است، زیانم دارد ۵

بس که بی‌تابی‌ام از عشق خود افزون بیند
تهمت آلود به عشق دگرانم دارد ۶

همچو میلی کندم شهره تقاضای جنون
عشق هرچند که بی نام و نشانم دارد ۷