هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، جنون، رشک، و درد دل سخن میگوید. شاعر از بخت بد، عشق نافرجام، و رنجهای عاطفی مینالد و از تأثیرات مخرب غم و غیرت بر زندگی خود یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و مفهومی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند جنون، غیرت، و ستم ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۳۵ - زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
آهوی عقل را به کمند جنون کشید ۱
نزدیک شد که مهر سرایت کند درو
چون می ز بس که خون دل گرمخون کشید ۲
می با تو غیر خورد و ز بخت زبون مرا
از بزم وصل، شحنهٔ غیرت برون کشید ۳
صد مرغ دل تپید ز پا بستگی به خاک
صیاد غمزهٔ تو چو دام فسون کشید ۴
وقت نصیحت خرد آن مست در رسید
پندش ز یک نظاره به حرف جنون کشید ۵
میلی به بزم رشک، علیرغم مدعی
خونابهٔ ستم چو می لالهگون کشید ۶
آهوی عقل را به کمند جنون کشید ۱
نزدیک شد که مهر سرایت کند درو
چون می ز بس که خون دل گرمخون کشید ۲
می با تو غیر خورد و ز بخت زبون مرا
از بزم وصل، شحنهٔ غیرت برون کشید ۳
صد مرغ دل تپید ز پا بستگی به خاک
صیاد غمزهٔ تو چو دام فسون کشید ۴
وقت نصیحت خرد آن مست در رسید
پندش ز یک نظاره به حرف جنون کشید ۵
میلی به بزم رشک، علیرغم مدعی
خونابهٔ ستم چو می لالهگون کشید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - بعد عمری که دمی یار من زار شود
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
