شماره ۱۶۰ - سخنم را چو به بزم تو سری بگشایند

سخنم را چو به بزم تو سری بگشایند
تا کنی گوش، پیام دگری بگشایند ۱

قاصدان از تو شنیدند سخنها که ز شرم
نتوانند زبان در خبری بگشایند ۲

در به در طلبت گشته‌ام و این هم نیست
که دری بهر چو من دربه‌دری بگشایند ۳

مژده باد ای دل آزرده که این سنگدلان
در آزار بر آزرده‌تری بگشایند ۴

دل صیاد وشان صید شود گر ز کمین
آهوان تو کمند نظری بگشایند ۵

پرده بگشا که گل روی تو سیراب شود
گر بر آن تشنه‌لبان چشم‌تری بگشایند ۶

تیر جور تو گر از سینه میلی بکشند
دری از غیب به خونین جگری بگشایند ۷