هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق بیپاسخ، غرور معشوق، و درد فراق سخن میگوید. او از بیتوجهی معشوق، آوارگی عاشق، و ناکامی در وصال شکایت میکند و در نهایت به ناتوانی خرد در برابر دیوانگی عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'خونم راه بر قاتل نگیرد' ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۶۷ - سر ره چشم او بر دل نگیرد
سر ره چشم او بر دل نگیرد
که صیاد آهوی بسمل نگیرد ۱
چنان مغرور آن مشکین کمند است
که صید خویش را غافل نگیرد ۲
به این زاری که دل سر در پی اوست
جرس دنباله محمل نگیرد ۳
کسی کو لذت آوارگی یافت
به کوی عافیت منزل نگیرد ۴
حیا راه طلب بر من چنان بست
که خونم راه بر قاتل نگیرد ۵
مگیر ای پندگو بر ما و میلی
که بر دیوانگان عاقل نگیرد ۶
که صیاد آهوی بسمل نگیرد ۱
چنان مغرور آن مشکین کمند است
که صید خویش را غافل نگیرد ۲
به این زاری که دل سر در پی اوست
جرس دنباله محمل نگیرد ۳
کسی کو لذت آوارگی یافت
به کوی عافیت منزل نگیرد ۴
حیا راه طلب بر من چنان بست
که خونم راه بر قاتل نگیرد ۵
مگیر ای پندگو بر ما و میلی
که بر دیوانگان عاقل نگیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - آن پری چون زلف در پا میکشد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - در عشق ز جان و تن که گوید؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.