شماره ۱۸۲ - ره غلط کرده خیالش به دل ریش آمد

ره غلط کرده خیالش به دل ریش آمد
همچو شاهی که به ویرانه درویش آمد ۱

خواری و زاری من دید و به حالم نگریست
آشنایی که درین گوشه مرا پیش آمد ۲

هیچ کس در پی رسوایی دل نیست، ولی
چه توان، چون ز تحمل غم دل بیش آمد ۳

نقد جان بر سر دل عاقبت‌الامر نهاد
هر که سوی تو به دنبال دل خویش آمد ۴

نیش عقرب ز یکی بیش ندیدیم، ولی
عقرب زلف ترا هر سر مو نیش آمد ۵

ای مسلمان که دل اندر گرو دین داری
بر حذر باش که آن کافر بد کیش آمد ۶

لب پر شور تو در خاطر میلی بگذشت
تازه بازم نمکی بر جگر ریش آمد ۷