هوش مصنوعی:
این شعر از ظلم و ستم سخن میگوید و بیان میکند که چگونه ستمکاران با سخنان و اعمال خود باعث رنج دیگران میشوند. شاعر از درد و رنج خود میگوید و از نام خدا به عنوان تنها پناهگاه یاد میکند. همچنین، او از ترس و نگرانی خود درباره یادآوری دردها توسط دیگران سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق مانند ظلم، رنج، و مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۸۴ - با هرکه ستم پیشه من در سخن آید
با هرکه ستم پیشه من در سخن آید
اول به زبانش سخن قبل من آید ۱
دست ستمش فتنه بگیرد به شفاعت
چون غمزه او بر سر خون ریختن آید ۲
جز نام تو مشکل که دم پرسش محشر
حرفی به زبان من خونین کفن آید ۳
میسوزم ازین رشک که در حشر به سویت
هر لحظه شهیدی پی خون خواستن آید ۴
از سختی جان کندن میلیش مگویید
ترسم شود آزرده، گرش یاد من آید ۵
اول به زبانش سخن قبل من آید ۱
دست ستمش فتنه بگیرد به شفاعت
چون غمزه او بر سر خون ریختن آید ۲
جز نام تو مشکل که دم پرسش محشر
حرفی به زبان من خونین کفن آید ۳
میسوزم ازین رشک که در حشر به سویت
هر لحظه شهیدی پی خون خواستن آید ۴
از سختی جان کندن میلیش مگویید
ترسم شود آزرده، گرش یاد من آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - دل من چون مرغ بسمل، دمی آرمیده باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - از جا دلم به جلوه حیرتفزا مبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
