شماره ۲۰۵ - ز نومیدی وعده افسرده بودم

ز نومیدی وعده افسرده بودم
گر امشب نمی‌آمدی مرده بودم ۱

به مردم اگر شکوه‌ای کردم از تو
میاور به رویم که آزرده بودم ۲

چو تنها رسیدی، خجل گشتم از تو
که همراه غیرت گمان برده بودم ۳

ازان سرگران از رقیبان گذشتم
که در بزم او ساغری خورده بودم ۴

من آن گلبن حسرتم همچو میلی
که در گلشن وصل،پژمرده بودم ۵