شمارهٔ ۲۴ - به مفت نیز نیرزد

زری که می‌طلبم دوش لطف فرمودی
ز من کسی نستاند به سد هزار نیاز ۱

به مفت نیز نیرزد و گرنه هم خود گوی
که من چرا زر مفتی چنین دهم به تو باز ۲

به هزل دست به دستش برند و اندازند
به جان رسیدم از این دست بر دو دست انداز ۳

زریست لایق همیان و کیسهٔ تاجر
چرا که خرج نگردد به سالهای دراز ۴