هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به مقایسه بین زاهد و رند شراب‌آلوده می‌پردازد و بیان می‌کند که رندِ مست، با وجود گناه، راه عرفان را بهتر می‌پیماید تا زاهدی که در حجاب ریا و تظاهر است. شاعر از مستی و بی‌باکی و دردآشامی ستایش می‌کند که از تظاهر به دور است و خود را به دلیل گناهانش شرمنده می‌داند. در پایان، توصیه می‌کند که شراب را به یاد معشوق بنوشد و به ریا آلوده نشود.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم مرتبط با گناه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۲۶۶ - زاهدا،‌ به ز تو آن رند شراب‌آلوده

زاهدا،‌ به ز تو آن رند شراب‌آلوده
که بود از گنه خویش، حجاب‌آلوده ۱

می‌برد راه به خمخانه عرفان، رندی
که بود مست و نباشد به شراب‌آلوده ۲

ای خوش آن مستی و بی‌باکی و دردآشامی
که نشد در حرم کعبه حجاب‌آلوده ۳

من چه کس باشم و از جرم و گناهم چه حساب
که کند همچو تویی را به عتاب‌آلوده ۴

نتوانم که سر از زانوی غم برگیرم
بس که شرمنده‌ام از دیده خواب‌آلوده ۵

می به یادش خور و اندیشه مکن چون میلی
کز ریا به بود این جوم ثواب‌آلوده ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - آنکه از پرسش یار است حجاب‌آلوده
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - دل و دیده را نباشد،‌ چه نهان چه آشکاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.