هوش مصنوعی:
شاعر احساس حسرت و اندوه شدید خود را هنگام نگاه کردن به معشوق بیان میکند و سپس به گریه میافتد تا درد دلش را بیرون بریزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعرهای کلاسیک معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذابیت بیشتری دارد.
شماره ۲۹ - حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم
حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم
آنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم ۱
آنگه به گریه افتم و از دل بدر کنم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - نه صبح وصل در آیینهٔ روی تو حیرانم
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - مردم ز درد، چند ز بهر فریب خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
