شماره ۱ - شادم ازین که دل ز وفای تو برگرفت شماره ۲ - تو بدگمان و مرا با تو نیست راه سخن شماره ۳ - میلی ار وارسته‌ای، هرگه دچارت می‌شود شماره ۴ - (گذارد لب چو بر جام می ناب) شماره ۵ - در فراقت زان نمی‌میرم که ناید در دلت شماره ۶ - آثار جنون، عقل ز تاثیر تو دارد شماره ۷ - عاشق به راه شوق ز کشتن حذر نکرد شماره ۸ - به مجلس تا نگردد شرمسار از عهد خود با من شماره ۹ - هرگه آیم سوی تو، تا سوز دل تسکین دهم شماره ۱۰ - ز خلف وعده نه‌ای منفعل، چو می‌دانی شماره ۱۱ - کردم به دیگری پی رفع گمان غیر شماره ۱۲ - اگرچه غیر به بزم تو سرفراز بود شماره ۱۳ - بی‌قرار است دل اندر بدن کشته عشق شماره ۱۴ - بخت اگر در خواب یک دم همدم یارم کند شماره ۱۵ - مشکل غم و دردی‌ست که درد و غم ما را شماره ۱۶ - چو یافتی که برآنم که درد دل به تو گویم شماره ۱۷ - به روی یار نیفتد مرا نظر هرگز شماره ۱۸ - یاد تو جان غمزده را شاد می‌کند شماره ۱۹ - جراحتهای دل هرگه که بینم شماره ۲۰ - بسی خشنود می‌آید به سویم قاصدش، گویا شماره ۲۱ - دلم چگونه تسلّی شود به آمدنی شماره ۲۲ - چون بینمت به غیر، مسوز از تغافلم شماره ۲۳ - به بالین تو آن عیسی نفس می‌آید ای میلی شماره ۲۴ - غمگین‌تر ازانم که مرا شاد کند کس شماره ۲۵ - وه که در کوی تو از بی‌اعتباری‌های خویش شمارهٔ ۲۶ - از قصیده‌ای در مدح جلال الدّین اکبر شماره ۲۷ - دوش مستی را هم‌آغوش جنون می‌ساختم شماره ۲۸ - نه صبح وصل در آیینهٔ روی تو حیرانم شماره ۲۹ - حسرت فرو خورم چو به رویش نظر کنم شماره ۳۰ - مردم ز درد، چند ز بهر فریب خویش شماره ۳۱ - بدبختی‌ام ببین که شود مانع وصال شماره ۳۲ - ز تربتی که درو کشتهٔ محبت توست شماره ۳۳ - چنان گداختم از آتش غمت که اجل شماره ۳۴ - ز هر نوعی که خاطرخواه او بود آن‌چنان کردم شماره ۳۵ - پیش ازین، گریه‌ام از جور وجفا بود (و) کنون شماره ۳۶ - صلح با چشم تو کردم به نگاهی، که دگر شماره ۳۷ - هزاران آه ازان خواری، که چون می‌راندی از بزمم شماره ۳۸ - از بهر شرمساری من، ترک مست من شماره ۳۹ - پس از عمری که در بزم وصالش جای خود بینم شماره ۴۰ - چنان ز هجر تو عمرم به ناخوشی گذرد شماره ۴۱ - تا نمی‌میرم، نمی‌آید به پرسش ای رفیق شماره ۴۲ - محبت ز اضطراب دل، پشیمانی کشید از من شماره ۴۳ - چو گردد بهر قتل من علم تیغ جفای او شماره ۴۴ - کاشکی افزون شود هر لحظه استغنای او شماره ۴۵ - برخاست یار و طعنهٔ اغیار تازه شد شمارهٔ ۴۶ - صورت قسمت میراث پدر به عنوان مطایبه شماره ۴۷ - شبم را نیست امید سحر در فرقت ماهی شماره ۴۸ - زمانی دردلم صد بار می‌آیی، نمی‌دانم شماره ۴۹ - ز بس که ساده‌دلم، چون تو گرم پیش آیی شماره ۵۰ - میلی داری که بمیرند جهانی به هوس شماره ۵۱ - فریاد ازین غصّه که درد دل ما را شماره ۵۲ - به نهان چنان نمایی همه را ز لطف رویی شماره ۵۳ - ز اضطراب دلم رشک می‌شود ظاهر شماره ۵۴ - مرا به نیم نگه می‌توان تسلّی کرد شماره ۵۵ - دشمنم کشت به فرمودهٔ تو