هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات و عواطف خود در مواجهه با عشق و هوس سخن میگوید. او از دردها و رنجهای زندگی شکایت دارد و ترس از بیعدالتی و ستم را بیان میکند. همچنین، نگرانی از افشا شدن احساساتش توسط دیگران را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند هوس و ترس از ستم نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۵۴ - ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
مطرب چو نی نواخت به تار نفس را ۱
در کاروان شوق ز تنهاروان شدم
از راه برد بس که فغان جرس مرا ۲
لب بسته ام ز شکوه بیداد روزگار
ترسم فزون شود ستم از دادرس مرا ۳
خود را به فکر آن لب میگون نمی دهم
ترسم ز بوی باده بگیرد عسس مرا! ۴
مطرب چو نی نواخت به تار نفس را ۱
در کاروان شوق ز تنهاروان شدم
از راه برد بس که فغان جرس مرا ۲
لب بسته ام ز شکوه بیداد روزگار
ترسم فزون شود ستم از دادرس مرا ۳
خود را به فکر آن لب میگون نمی دهم
ترسم ز بوی باده بگیرد عسس مرا! ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - به شب زلف بتان، روز تمام است اینجا
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - کمان طالع ما تیر برنمی تابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
