هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و دردهای درونی سخن میگوید. شاعر از ذوق و شوقی که گاه مانند سیلی بر صورت میخورد و گاه مانند نوازش مادرانه است، صحبت میکند. همچنین، اشارهای به کاهش و سوزش درونی دارد که مانند شمع در دل میسوزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد درونی و کاهش وجودی ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۶۷ - به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
گهی که مادر گیتی کند نوازش ما ۱
کسی که بزم نشین غم است، می داند
که همچو شمع ز سوز دل است کاهش ما ۲
گهی که مادر گیتی کند نوازش ما ۱
کسی که بزم نشین غم است، می داند
که همچو شمع ز سوز دل است کاهش ما ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - آن بلبل مستم که ز گلریزی افغان
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
