هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود سخن میگوید و خود را مانند سبویی خالی میداند که از هوای معشوق پر شده است. او از مستی و سرمستی ناشی از این عشق میگوید و اشاره میکند که این احساسات پنهان نخواهد ماند. همچنین، خود را مانند بلبلی مست توصیف میکند که قفس عشق را به دوش میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۸۰ - همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایش
همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایش
در بزم او چو از دل بیرون کنم هوس را ۱
تا کی نهان بماند سرمستی ام،کزین می
نکهت کند خبردار، صدکوچه ره عسس را ۲
آن عندلیب مستم، کز سرزمین خواهش
می آورم به دامت، بر دوش خود قفس را ۳
در بزم او چو از دل بیرون کنم هوس را ۱
تا کی نهان بماند سرمستی ام،کزین می
نکهت کند خبردار، صدکوچه ره عسس را ۲
آن عندلیب مستم، کز سرزمین خواهش
می آورم به دامت، بر دوش خود قفس را ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹ - ساقی! بط می در قفس طاقچه حیف است
گوهر بعدی:شماره ۸۱ - ناصح از پند تو بیزارم، چه می گویی مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
