هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ناتوانی عقل در برابر ستمگری روزگار و گردون سخن میگوید و به ناامیدی و شکایت از شرایط اشاره دارد. او از قانع نشدن به کم و تحمل سختیها میگوید و احساس درماندگی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا ناامیدکننده باشد.
شماره ۹۵ - می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
عقل اگر می بود چون کبک دری، دیوانه را ۱
با ستم فرمای گردون، راه حرفی وانشد
ماند در دل شکوه ها از آسیابان دانه را ۲
عقل اگر می بود چون کبک دری، دیوانه را ۱
با ستم فرمای گردون، راه حرفی وانشد
ماند در دل شکوه ها از آسیابان دانه را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
