هوش مصنوعی:
شاعر از بیمهری روزگار شکایت میکند و میگوید روزش به شب تاریکی تبدیل شده است. او تأکید میکند که اگر کسی حرفش را باور ندارد، خودش میتواند ببیند، زیرا کور نیست.
رده سنی:
15+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به تاریکی و بیمهری روزگار ممکن است برای برخی از سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۱۵ - روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شد
روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شد
گر ز من باور ندارد، خود ببیند، کور نیست! ۱
گر ز من باور ندارد، خود ببیند، کور نیست! ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - ز جوش اشک به مینا هزار طعن زدیم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - شبی که جام می وصل درمیان آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
