هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند صبا، گل، قدح، و لاله برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از درد عشق و جدایی میگوید و از نمادهایی مانند شراب و گلبرگ لعل برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد. همچنین، اشارهای به پرهیز و بیماری عشق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و اشاره به درد عشق نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارد.
شماره ۲۲۴ - صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است
صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است
قدح به ما چو رسد، از شکست لبریز است ۱
چگونه شیشه ناستد تمام شب به نماز
که در صلاح، به از زاهد سحرخیز است ۲
پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسد
چو جام لاله شرابش کدورت انگیز است ۳
لبی ز خون دلم تر نکرد نرگس او
خبر نداشت که بیماری اش ز پرهیز است ۴
قدح به ما چو رسد، از شکست لبریز است ۱
چگونه شیشه ناستد تمام شب به نماز
که در صلاح، به از زاهد سحرخیز است ۲
پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسد
چو جام لاله شرابش کدورت انگیز است ۳
لبی ز خون دلم تر نکرد نرگس او
خبر نداشت که بیماری اش ز پرهیز است ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - چون نگرید شیشه از کمر عمری همصحبتان؟
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.