هوش مصنوعی:
این شعر به مقایسهای بین زندگی فاخر اما بیارزش پادشاهان و زندگی ساده اما معنوی درویشان میپردازد. شاعر از خاموشی و صبر به عنوان ویژگیهای خود یاد میکند و اشاره میکند که حرفهایش مانند زلف معشوق سرگشته و بیهدف است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقاد اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۶ - بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
بخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست ۱
بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتاب
طشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست ۲
نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاست
حرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست ۳
بخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست ۱
بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتاب
طشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست ۲
نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاست
حرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۵ - بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۷ - چه سان به نامه عاشق سرش فرود آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.