هوش مصنوعی: شاعر از دوری معشوق خود رنج می‌برد و درد فراق او را در دل احساس می‌کند. او از غم و بلایی که به خاطر این دوری بر او وارد شده سخن می‌گوید و نشانه‌های این درد را در سینه‌اش می‌بیند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این مفاهیم بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که توانایی درک و تجربه احساسات پیچیده‌تر را دارند.

رباعی ۷ - آن سرو که جایش دل غم پرور ماست

آن سرو که جایش دل غم پرور ماست
جان در غم بالاش گرفتار بلاست ۱

از دوری او به ناخن محرومی
سد چاک زدیم سینه جایش پیداست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۶ - اندر ره انتظار چشمی که مراست
گوهر بعدی:رباعی ۸ - پیوستن دوستان به هم آسان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.