رباعی ۱ - یارب که بقای جاودانی بادا رباعی ۲ - عشرت بادا صبح تو و شام ترا رباعی ۳ - شد یار و به غم ساخت گرفتار مرا رباعی ۴ - جان سوخت ز داغ دوری یار مرا رباعی ۵ - از بهر نشیمن شه عرش جناب رباعی ۶ - اندر ره انتظار چشمی که مراست رباعی ۷ - آن سرو که جایش دل غم پرور ماست رباعی ۸ - پیوستن دوستان به هم آسان است رباعی ۹ - شاها سربخت بر در دولت تست رباعی ۱۰ - اکسیر حیات جاودانم بفرست رباعی ۱۱ - شوخی که خطش آیهٔ فرخ فالی است رباعی ۱۲ - جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست رباعی ۱۳ - مجنون که کمال عشق و حیرانی داشت رباعی ۱۴ - شاها سر روزگار پامال تو باد رباعی ۱۵ - شاها چو کمان قدر به فرمان تو باد رباعی ۱۶ - صید افکنی مراد آیین تو باد رباعی ۱۷ - شاها در جهان عرصهٔ در گاه تو باد رباعی ۱۸ - جرم است سراپای من خاک نهاد رباعی ۱۹ - کوی تو که آواره هزاری دارد رباعی ۲۰ - وحشی که همیشه میل ساغر دارد رباعی ۲۱ - گر کسب کمال می‌کنی می‌گذرد رباعی ۲۲ - فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد رباعی ۲۳ - تیرت چو ره نشان پران گیرد رباعی ۲۴ - دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد رباعی ۲۵ - یارب که زمانه دلنوازت باشد رباعی ۲۶ - می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد رباعی ۲۷ - شاها به عداوت تو کس یار نشد رباعی ۲۸ - آنان که به کویی نگران می‌گردند رباعی ۲۹ - آن زمره که از منطق ما بی‌خبرند رباعی ۳۰ - مجنون به من بی سر و پا می‌ماند رباعی ۳۱ - ای چرخ مرا دلی ست بیداد پسند رباعی ۳۲ - یا صاحب ننگ و نام می‌باید بود رباعی ۳۳ - در کوی توام پای تمنا نرود رباعی ۳۴ - تا پای کسی سلسله آرا نشود رباعی ۳۵ - در صیدگهت که جان طربساز آید رباعی ۳۶ - ازدیده ز رفتن تو خون می‌آید رباعی ۳۷ - خوش آن که ره عشق بتی پیماید رباعی ۳۸ - تا شکل هلال گردد از چرخ پدید رباعی ۳۹ - نوروز شد و بنفشه از خاک دمید رباعی ۴۰ - آهنگ سفر می‌کند آن ماه عذار رباعی ۴۱ - یارب که در این دایرهٔ دیر مدار رباعی ۴۲ - دانی شاها که مهر فرخنده اثر رباعی ۴۳ - ای صیت معالجات تو عالم گیر رباعی ۴۴ - آن شمع که دوش بود تب تا سحرش رباعی ۴۵ - ای منشاء دانایی و ای مایه هوش رباعی ۴۶ - ای جان و تنم مطیع و شوق تو مطاع رباعی ۴۷ - فن تو و سد هزار برهان کمال رباعی ۴۸ - در نامه رقم ز خانه‌ای یافته‌ام رباعی ۴۹ - تا کار جهان به کام کس نیست مدام رباعی ۵۰ - تا در ره عشق آشنای تو شدم رباعی ۵۱ - امشب همه شب ز هجر نالان بودم رباعی ۵۲ - از آبله‌ای تازه گل باغ ارم رباعی ۵۳ - ای آنکه به یکرنگی تو متصفم رباعی ۵۴ - تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم رباعی ۵۵ - رخسار تو ای تازه گل گلشن جان رباعی ۵۶ - تا بود چنین بود و چنین است جهان رباعی ۵۷ - خورشید که هست شمسهٔ هفت ایوان رباعی ۵۸ - در نفی رخت شمع شبی راند سخن رباعی ۵۹ - ای مدت شاهی جهان مدت تو رباعی ۶۰ - ای رفعت و شان فروترین پایه تو رباعی ۶۱ - خوش آن که شود بساط مهجوری طی رباعی ۶۲ - گر درخور مهرم احترامی بودی رباعی ۶۳ - ای کاش برات من براتی بودی رباعی ۶۴ - در عهد معالجات تو بیماری رباعی ۶۵ - گر با تو گهی نظر کنم پنهانی رباعی ۶۶ - ای درگه تو عید گه روحانی