هوش مصنوعی:
این شعر از باز بودن درهای شرق و غرب در روز و شب سخن میگوید، اما از تنگی خانه و دشواریهای زندگی شکایت دارد. همچنین، از ناامیدی نسبت به جهان (گردون) میگوید که مانند پیمانهای است که آنچه را به ماه (مه) داده، پس میگیرد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی آن مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۵۲ - روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد ۱
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد ۲
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد ۱
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
