هوش مصنوعی:
این شعر به زیبایی گل و پریشانی عالم اشاره دارد و از جنون و شور در سر بید میپرسد. شاعر به دنبال یافتن آزادهای در گلشن است و از نخلهایی میگوید که عیان و نهان شدهاند. همچنین، از نسیمی میخواهد که راهنمای مجنونصفتان باشد و تنها طغرا را آگاه از اسباب جنون میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و دانش بیشتری دارد.
شماره ۳۱۴ - گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید
گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید
نزند از چه درین باغ، جنون بر سر بید؟ ۱
تا توان یافت که آزاده این گلشن کیست
بر هر نخل عیان گشت و نهان شد بر بید ۲
برگ سبزی نفرستاد به مجنون صفتان
کو نسیمی که درین کار شود رهبر بید ۳
غیر طغرا که ز اسباب جنون آگاه است
کس ندانسته که شور از چه بود در سر بید ۴
نزند از چه درین باغ، جنون بر سر بید؟ ۱
تا توان یافت که آزاده این گلشن کیست
بر هر نخل عیان گشت و نهان شد بر بید ۲
برگ سبزی نفرستاد به مجنون صفتان
کو نسیمی که درین کار شود رهبر بید ۳
غیر طغرا که ز اسباب جنون آگاه است
کس ندانسته که شور از چه بود در سر بید ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.