هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف زیباییهای معشوق از جمله چشمان مست، لب و خال او میپردازد و احساسات خود را با تصاویر طبیعی مانند نرگس و باده مقایسه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'باده' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۴۶ - ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند
ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماند
ز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند ۱
دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدان
سرم از فکر لعل او، کدوی باده را ماند ۲
دمی کز هر طرف گردد پریشان سنبل زلفش
ز رعنایی، تذرو بال و پر بگشاده را ماند ۳
ز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند ۱
دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدان
سرم از فکر لعل او، کدوی باده را ماند ۲
دمی کز هر طرف گردد پریشان سنبل زلفش
ز رعنایی، تذرو بال و پر بگشاده را ماند ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۵ - دل به امید عشق او، تن به هوس نمی دهد
گوهر بعدی:شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.