هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به دیوانگانی اشاره می‌کند که از باران سنگ نمی‌ترسند و از عقل خود گریزان‌اند. همچنین، عدم درک زیبایی‌های طبیعت مانند خط سنبل و مضمون گل توسط آب‌ها که به صورت کودکانه بر گلستان می‌گردند، مورد اشاره قرار گرفته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۵۵ - کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟

کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟
هر طرف از بیم عقل خود گریزان گشته اند! ۱

نی شناسای خط سنبل، نه مضمون فهم گل
آبها طفلانه دایم بر گلستان گشته اند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۵۴ - مصلحت در تلخکامی دیده پیر می فروش
گوهر بعدی:شماره ۳۵۶ - زخمی تیغ خمارم، کو مروت پیشه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.