هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از درد عشق و جستجوی معشوق سخن میگوید. او اشاره میکند که بدون رنج و سرگشتگی، رسیدن به وصال ممکن نیست، همانطور که قطره بدون سرگردانی به دریا نمیپیوندد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «شمع» و «قطره» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۳۶۵ - در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد
در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد
دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد ۱
گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی
قطره بی سرگشتگی همصحبت دریا نشد ۲
دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد ۱
گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی
قطره بی سرگشتگی همصحبت دریا نشد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۴ - ز شور جلوه گاهش می توان یافت
گوهر بعدی:شماره ۳۶۶ - گفتگوی گلشن رویش دهان را تازه کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.