هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از جدایی و انتظار سخن میگوید. او بیان میکند که با رفتن معشوق، تنها ناز و نیاز باقی میماند و امیدوار است که معشوق در شب بزم بازگردد. تصویر شیشهٔ باز مینماید که همچنان در انتظار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (بهصورت نمادین) ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
شماره ۴۰۸ - چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
من اگر ز غم بمیرم، به دلم نیاز ماند ۱
به امید آنکه آیی، شب بزم تا سحرگه
چو دهان شیشه می، در خانه باز ماند ۲
من اگر ز غم بمیرم، به دلم نیاز ماند ۱
به امید آنکه آیی، شب بزم تا سحرگه
چو دهان شیشه می، در خانه باز ماند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۷ - همچو کاغذ می شود چشمم سفید از انتظار
گوهر بعدی:شماره ۴۰۹ - چون هوای کوچه بند نی، درین سبز آشیان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
