هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به زیبایی و تاریکی شب و زلف معشوق اشاره میکند و از عشق و احساسات پرشور خود در دوران پیری سخن میگوید. او از درد عشق و طغیان آتش درونش مینالد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۶۵ - از چه رو دارد شب زلفت به تاریکی سری؟
از چه رو دارد شب زلفت به تاریکی سری؟
ای که از مهتاب حسنت می شود روشن چراغ ۱
عاشقی بیش از جوانی کرد در پیری دلم
می دهد طغیان آتش دردم رفتن چراغ ۲
ای که از مهتاب حسنت می شود روشن چراغ ۱
عاشقی بیش از جوانی کرد در پیری دلم
می دهد طغیان آتش دردم رفتن چراغ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۴ - قافله اشک و آه، از همه سو ریز کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
