هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس تأسف و حسرت عمیق در دل خود سخن میگوید. او بیان میکند که با وجود داشتن روزی و رزق، همچنان از گذشته پر از حسرت و اکنون پر از تأسف رنج میبرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند حسرت و تأسف است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، زبان و سبک شعر کلاسیک ممکن است برای سنین پایین جذاب یا قابل درک نباشد.
شماره ۴۷۱ - بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسف
بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسف
می دود بی اختیارم بر لب پر خون تأسف ۱
در کنار خوان قسمت، نیستم بی رزق و روزی
خورده ام زین پیش حسرت، می خورم اکنون تاسف ۲
می دود بی اختیارم بر لب پر خون تأسف ۱
در کنار خوان قسمت، نیستم بی رزق و روزی
خورده ام زین پیش حسرت، می خورم اکنون تاسف ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۰ - دل نشود بی امید، با غم جانان حریف
گوهر بعدی:شماره ۴۷۲ - به غیر مرگ نسیم از خدا نمی طلبد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
