هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از نبود لذت و رزق در زندگی خود شکایت میکند و تقدیر را مقصر میداند. همچنین بیان میکند که از غم خوردن خسته شده و حسرت رزق را بسیار کشیده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی مانند تقدیر، رزق، و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۴۷۴ - نیست یک دانه نصیب تن ما لذت رزق
نیست یک دانه نصیب تن ما لذت رزق
ما ز تقدیر نداریم جوی منت رزق ۱
میل غم خوردن خود نیست مرا یک سر مو
خورده ام بس که پیاپی ز جهان حسرت رزق ۲
ما ز تقدیر نداریم جوی منت رزق ۱
میل غم خوردن خود نیست مرا یک سر مو
خورده ام بس که پیاپی ز جهان حسرت رزق ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۳ - خواست تا برهم خورد هنگامه ارباب عقل
گوهر بعدی:شماره ۴۷۵ - همچو داغ لاله نور از من مجوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
