هوش مصنوعی: این متن از دو بیت شعر تشکیل شده است که در آن‌ها از استعاره‌های مختلفی مانند «ساغر سرشار خشک»، «گلوی شیشه»، و «دیوار خشک» برای بیان ناامیدی و خشکی روح استفاده شده است. در بیت دوم، به ناسازگاری میان تردامن (کسی که دامنش تر است، احتمالاً عاشق یا شاد) و زاهد (کسی که خشک و عبوس است) اشاره می‌شود و تأکید می‌کند که این دو با هم جور درنمی‌آیند، همان‌طور که گل بر دیوار خشک نمی‌روید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و لحن غمگین متن، آن را برای سنین بالاتر مناسب‌تر می‌کند.

شماره ۴۷۶ - در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک

در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک
شد گلوی شیشه ما چون لب بیمار خشک ۱

صحبت تردامن و زاهد نمی چسبد به هم
گل نمی گیرد به خود، هرگه بود دیوار خشک ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۵ - همچو داغ لاله نور از من مجوی
گوهر بعدی:شماره ۴۷۷ - تاک آبستن نور است، نخواهد زایید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.