هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از رنج و غم خود میگوید و تشبیهاتی مانند سبوی خشک و گلوی خشک را به کار میبرد تا احساس تشنگی و نیاز خود را بیان کند. او از ناامیدی و بیپاسخی چرخ روزگار شکایت دارد و اشاره میکند که همچون آتش، در سوختن با دیگران شریک است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین متن، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
از آب شکوه چون نکنم تر، گلوی خشک؟ ۱
لب تشنه مراد چه خواهد ز چرخ دید؟
کام پیاله تر نشود از سبوی خشک ۲
تنها به خس نه ایم در افروختن شریک
چون آتشیم با همه در سوختن شریک ۳
از آب شکوه چون نکنم تر، گلوی خشک؟ ۱
لب تشنه مراد چه خواهد ز چرخ دید؟
کام پیاله تر نشود از سبوی خشک ۲
تنها به خس نه ایم در افروختن شریک
چون آتشیم با همه در سوختن شریک ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۷ - تاک آبستن نور است، نخواهد زایید
گوهر بعدی:شماره ۴۷۹ - دماغم خشک و لب [خشک] و دهان خشک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
