هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که تنها چیزی که از خاک وجودش می‌روید، سنبل (نماد عشق و زیبایی) است و این نشان‌دهنده‌ی دلبستگی شدید او به معشوق و زیبایی‌های اوست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و غنایی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۴۸۹ - هوس پرورده زلف بتانم

هوس پرورده زلف بتانم
نمی روید ز خاکم غیر سنبل ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸۸ - بوی گلاب می دهد، نغمه عندلیب ما
گوهر بعدی:شماره ۴۹۰ - بلبلت از گل نخواهد فرق کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.